De sluier weggerukt: de verborgen waarheden van fascist Jabotinsky en Mileikowsky (joodse naam Netanyahu)

door Thierry Meyssan via Voltairenet

De groep die 25.000 Palestijnen in Gaza vermoordde, is niet representatief voor Joden in het algemeen. Het is de erfgenaam van een Roomse ideologie die al een eeuw lang dergelijke misdaden begaat. Thierry Meyssan schetst de geschiedenis van de “revisionistische zionisten” van fascist Vladimyr Ze’ev Jabotinsky tot Benjamin Mileikowsky (joodse naam Netanyahu).

Josep Borrell hekelt de banden tussen Benjamin Mileikowsky (joodse naam Netanyahu) en Hamas.

Josep Borrell, de ongekozen hoge vertegenwoordiger van de Europese Nazi Fascisten Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, die in Valadolid een eredoctoraat ontving, verklaarde:

“Wij zijn van mening dat een tweestaten oplossing [Israëlisch en Palestijns] van buitenaf moet worden opgelegd om vrede tot stand te brengen.

Zelfs als, en ik benadruk het, Israël zijn weigering [van deze oplossing] opnieuw bevestigt en, om het te voorkomen, zo ver is gegaan om Hamas zelf te creëren (…) Hamas is gefinancierd door de Israëlische regering in een poging om de Palestijnse Autoriteit Fatah te verzwakken. Maar als we niet krachtig ingrijpen, zal de spiraal van haat en geweld van generatie op generatie voortduren, van begrafenis tot begrafenis.”

Daarmee brak ongekozen fascist Josep Borrell met de officiële westerse lijn dat Hamas de vijand van Israël is, die het op 7 oktober bij ”verrassing aanviel”, wat de huidige Israëlische reactie en het bloedbad van 25.000 Palestijnse burgers rechtvaardigde. Hij beweerde dat vijanden van Joden kunnen worden gesteund door andere Joden, Benjamin Mileikowsky (Netanyahu) in het bijzonder. Hij verwierp de communitaristische lezing van de geschiedenis en onderzocht persoonlijke verantwoordelijkheden.

Deze narratieve verschuiving werd mogelijk gemaakt door het vertrek van het VK uit de Europese Nazi Fascisten Unie vier jaar geleden. Josep Borrell weet dat de Europese Unie Hamas heeft gefinancierd sinds de staatsgreep van 2006, maar vandaag is hij vrij om te zeggen wat hem bezighoudt. Hij noemde niet de banden van Hamas met de Moslimbroederschap, wiens “Palestijnse tak” de organisatie beweert te zijn, of met MI6, de Britse geheime dienst. Hij stelde gewoon voor om zich terug te trekken uit de puinhoop.

Langzamerhand wordt de sluier weggerukt. Een historische herinnering is hier op zijn plaats. De feiten zijn bekend, maar nooit met elkaar in verband gebracht, noch in volgorde opgesomd. Ze hebben een verhelderend cumulatief effect. Ze spelen zich voornamelijk af tijdens de Koude Oorlog, toen het Westen een oogje dichtkneep voor de misdaden die het nodig had, maar ze begonnen eigenlijk twintig jaar eerder.

In 1915 schreef de Brits-Joodse minister van Binnenlandse Zaken, Herbert Samuel, een memorandum over de toekomst van Palestina. Hij wilde een Joodse staat creëren, maar een kleine, zodat het “niet groot genoeg kon zijn om zichzelf te verdedigen”. Op deze manier zou de Joodse diaspora de langetermijnbelangen van het Britse Rijk dienen.

Hij probeerde tevergeefs de premier, de toenmalige liberaal H.H. Asquith, ervan te overtuigen om aan het einde van de wereldoorlog een Joodse staat in Palestina te stichten. Echter, na de ontmoeting van Herbert Samuel met Mark Sykes, net na het sluiten van de Sykes-Picot-Sazonov-akkoorden over de koloniale verdeling van het Midden-Oosten, zetten de twee mannen het project voort en kregen ze de steun van “protestantse non-conformisten” (vandaag zouden we zeggen “christenzionisten”), waaronder de nieuwe premier, David Lloyd George. Hij en zijn kabinet vaardigden de beroemde Balfour-verklaring uit, waarin een van de punten van de Sykes-Picot Sazonov-akkoorden werd verduidelijkt door een “Joods nationaal tehuis” aan te kondigen.

Tegelijkertijd haalden protestantse non-conformisten, via Louis Brandeis, rechter van het Amerikaanse Hooggerechtshof, president Woodrow Wilson over om hun project te steunen.

Ook tijdens de Eerste Wereldoorlog, tijdens de Russische Revolutie, stelde Herbert Samuel voor om Joden uit het voormalige Russische Rijk die het nieuwe regime ontvluchtten, te integreren in een speciale eenheid, het Joodse Legioen. Dit voorstel werd overgenomen door een Oekraïense Jood, Vladimir Ze’ev Jabotinsky, die zich voorstelde dat een Joodse staat in Palestina zijn naoorlogse beloning zou kunnen zijn. Herbert Samuel vertrouwde hem de rekrutering van soldaten onder de Russische emigranten toe. Onder hen was de Pool David ben Gourion (toen een marxist), die werd vergezeld door de Brit Edwin Samuel, de zoon van Herbert Samuel zelf. Ze onderscheidden zich in de verloren strijd tegen de Ottomanen bij Gallipoli.

Aan het einde van de oorlog eiste de fascist Jabotinsky een staat als zijn recht, maar de Britten hadden geen zin om afstand te doen van hun Palestijnse kolonie. Dus hielden ze vast aan hun toewijding aan een “nationaal tehuis”, en niets meer. In 1920 kwam een deel van de Palestijnen onder leiding van Izz al-Din al-Qassam (de voogdijfiguur van de gewapende vleugel van de huidige Hamas, de al-Qassam-brigades) in opstand en slachtte Joodse immigranten op brute wijze af, terwijl een Joodse militie reageerde. Dit was het begin van het Israëlisch-Palestijnse conflict. Londen herstelde de orde door fanatici, jihadisten en joden te arresteren. Jabotinsky, in wiens huis een arsenaal werd ontdekt, werd veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf.

De “protestantse non-conformistische” regering van David Lloyd George benoemde Herbert Samuel echter tot gouverneur van Palestina. Bij zijn aankomst in Jeruzalem verleende hij gratie en liet hij zijn vriend Jabotinsky vrij. Vervolgens benoemde hij de antisemiet en toekomstige Reichscollaborateur Mohammad Amin al-Husayni tot grootmoefti van Jeruzalem.

Fresco ter ere van fascist Vladimir Jabotinsky in Odessa (Oekraïne).

Jabotinsky werd gekozen tot directeur van de World Zionist Organization (WZO). Maar hij keerde terug naar het voormalige Russische Rijk, waar Symon Petljoera net een Oekraïense Volksrepubliek had opgericht. Jabotinsky en Petljoera tekenden een geheime overeenkomst om zich een plaats te verwerven in het land van de bolsjewieken in het Oosten en de anarchisten van Nestor Makhno in het zuiden (het huidige Novorossia). Petljoera was een felle antisemiet en zijn mannen waren gewend om Joodse families en dorpen in hun eigen land af te slachten. Petlioura was de beschermer van de Oekraïense “integrale nationalisten” en hun mentor, Dmytro Dontsov, die later beheerder werd van het Reinhard Heydrich Instituut dat verantwoordelijk was voor de uitvoering van de “Endlösung der Judenfrage” [1].

Toen het nieuws zich verspreidde dat Jabotinsky een alliantie had gevormd met “Jodenmoordenaars”, riep de World Zionist Organization hem op voor een verklaring. Maar hij gaf er de voorkeur aan zijn gemeenschapsfunctie neer te leggen in plaats van vragen te beantwoorden. Vervolgens richtte hij de Alliantie van “Revisionistische Zionisten” op (voornamelijk aanwezig in de Poolse en Letse diaspora) en haar militie, Betar. Hij keerde zich af van het Britse Rijk en werd enthousiast over het fascistische Italië. Hij richtte een militaire academie op voor de Betar in de buurt van Rome, met de steun van duce fascist Benito Mussolini.

Betar erewacht voor het portret van fascist Jabotinsky in de citadel van Ze’ev.

In 1936 bedacht fascist Jabotinsky een “evacuatieplan” voor Joden uit Midden- en Oost-Europa naar Palestina. Hij kreeg de steun van het Poolse staatshoofd, maarschalk Józef Piłsudski, en zijn minister van Buitenlandse Zaken, Józef Beck. Maar ook die van de Hongaarse regent, admiraal Miklós Horthy, en niet te vergeten die van de Roemeense premier, Gheorghe Tătărescu. Het plan kwam echter nooit tot wasdom, omdat de Joden van Midden- en Oost-Europa bang waren voor Jabotinsky’s bondgenoten en omdat het Britse Rijk zich verzette tegen massale emigratie naar Palestina. Uiteindelijk verzekerde Chaim Weizmann, toenmalig voorzitter van de World Zionist Organization, dat fascist Jabotinsky betrokken was bij het Frans-Polonisch-Nazi-plan om de Joden naar Madagaskar te deporteren.

Het was in deze periode dat fascist Vladimir Jabotinsky de Holocaust voorspelde voor een verbaasd Joods publiek. Volgens hem zou de diaspora, door zijn evacuatieplan te weigeren, een golf van geweld tegen haar uitlokken. Tot ieders verbazing is dit wat zijn vrienden daadwerkelijk uitvoerden: de uitroeiing van miljoenen Joden.

Fascist Vladimir Jabotinsky (rechts) en Menachem Begin (links), tijdens een bijeenkomst van Betar in Warschau.

In 1939 stelde Jabotinsky een plan op voor een opstand van de Joden van Palestina tegen het Britse Rijk, dat hij naar de lokale afdeling van de “Revisionistische Zionisten”, de Irgoen, stuurde. De Tweede Wereldoorlog stelde dit project uit. Jabotinsky vestigde zich niet in het fascistische Italië, maar in de toen neutrale Verenigde Staten, waar een van zijn discipelen zich bij hem voegde om zijn privésecretaris te worden. Hij was Benzion Mileikowsky (Netanyahu), de vader van Benjamin Mileikowsky (joodse naam Netanyahu).

Tijdens de oorlog kregen Vladimir Jabotinsky en Benzion Mileikowsky bezoek van een professor in de filosofie uit Chicago, Leo Strauss. Hij was ook een Joodse fascist. Hij was gedwongen Duitsland te verlaten vanwege het antisemitisme van de nazi’s, maar bleef een fervent fascist. Leo Strauss werd de vaandeldrager van de ‘neoconservatieven’ in de VS. Hij creëerde zijn eigen denkrichting en verzekerde zijn weinige discipelen na de Tweede Wereldoorlog dat de enige manier voor Joden om een nieuwe Shoah te voorkomen, was om hun eigen dictatuur te creëren. Tot zijn leerlingen behoorden Paul Wolfowitz en Elliott Abrams, de man die vandaag achter Benjamin Mileikowsky (Netanyahu) staat en deze zomer zijn “hervorming van de instellingen” financierde.

Fascist Vladimir Jabotinsky overleed in 1940 in New York. David ben Gourion verzette zich tegen de overdracht van zijn as aan Israël, maar in 1964 gaf de Israëlische premier, de Oekraïner Levi Eshkol, er toestemming voor.

Premier Benjamin Mileikowsky (Netanyahu) brengt hulde aan zijn held,
fascist Vladimir Ze’ev Jabotinsky.

Na de Tweede Wereldoorlog verklaarden de “revisionistische zionisten” van de Irgoen de oorlog aan het Britse Rijk voor het beperken van de Joodse emigratie naar Palestina. Onder het bevel van de toekomstige premier, de Wit-Russische Menachem Beguin, organiseerden ze een reeks aanslagen, waaronder een op het King David Hotel, waarbij 91 mensen omkwamen, en het bloedbad van Deir Yassin, waarbij minstens honderd slachtoffers vielen.

In november 1947 keurde de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een plan goed om Palestina in twee zones te verdelen, Joods en Arabisch, om zo een binationale staat te vormen. Gebruikmakend van de traagheid van de intergouvernementele organisatie, riep David ben Gourion op 14 mei 1948 eenzijdig de staat Israël uit. De Arabische staten reageerden door de wapens op te nemen, terwijl Joodse milities begonnen met de Nakba, de verdrijving van 750.000 Palestijnen.

Bezorgd over deze snelle ontwikkelingen stuurde de Algemene Vergadering een Zweedse afgezant, graaf Folke Bernadotte, om de twee deelstaten af te bakenen. Maar op 17 september 1948 vermoordden andere “revisionistische zionisten” die tot de Lehi (bekend als de “Stern-groep”), onder bevel van een andere toekomstige premier, de Wit-Russische Yitzhak Shamir, hem vermoordden. Ze werden allemaal veroordeeld door een Israëlische rechtbank. De Oekraïense minister van Buitenlandse Zaken, Moshe Shertok (of Sharett), schreef een brief aan de Algemene Vergadering met het verzoek om het lidmaatschap van Israël van de Verenigde Naties. Hij verklaarde

”dat de staat Israël hierbij, zonder enig voorbehoud, de verplichtingen aanvaardt die voortvloeien uit het Handvest van de Verenigde Naties, en zich ertoe verbindt deze na te komen vanaf de dag dat het lid wordt van de Verenigde Naties”.

Onder deze uitdrukkelijke voorwaarden werd Israël op 11 mei 1949 lid van de VN. In de dagen die volgden, werd Yehoshua Cohen, de moordenaar van graaf Bernadotte, discreet vrijgelaten. Hij werd de lijfwacht van premier David ben Gourion.

Benjamin Mileikowsky (Netanyahu) als jonge man en Yitzhak Shamir.

Van 1955 tot 1965 stond Yitzhak Shamir aan het hoofd van een afdeling van de Mossad, de buitenlandse geheime dienst van de nieuwe staat. Zonder zijn superieuren op de hoogte te stellen, organiseerde hij de geheime politie van de sjah van Iran, de Savak. Zo’n tweehonderd van zijn mannen kwamen samen met voormalige nazi’s martelles geven [2].
Toen, in 1979, tijdens de onderhandelingen over de Camp David-akkoorden met Egypte, verplaatste hij de mannen die hij naar Iran had gestuurd naar Congo. Waarschijnlijk met steun van de Amerikaanse CIA hielden ze nu toezicht op de geheime politie van Mobotu Sese Seko. Hij ging erheen om ze te bekijken.

Als onderdeel van de Koude Oorlog hielp Yitzhak Shamir ook de Taiwanese dictatuur [3].

Deze keer richtte hij, buiten medeweten van de Verenigde Staten, een terroristische groepering op in New York, de Jewish Defense League van rabbijn Meir Kahane [4]. Hij hield toezicht op een campagne voor de emigratie van Sovjet-Joden naar Israël, aanvallen op de Sovjet-delegatie bij de VN en ten slotte op de legatie van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie.

Hij smeedde allianties met Zuid-Afrika [5]. Hij nam deel aan de oprichting van “Bantoestans”, valse Afrikaanse staten die Zuid-Afrika in staat stelden zijn zwarte bevolking niet als onderdanen te behandelen, maar als emigranten; een model dat “revisionistische zionisten” later zouden toepassen op de Palestijnen.

In deze geest liet hij Israël het onderzoek financieren van de lijfarts van president Pieter Botha, dr. Wouter Basson. Basson, aan het hoofd van 200 wetenschappers, was van plan ziekten te creëren die alleen zwarten en Arabieren zouden treffen (Project Coast [6]) [7].

Van de ene misdaad kwam de andere, hij steunde ook Rhodesië [8] en de strijd tegen de onafhankelijkheid van de Portugese koloniën Mozambique en Angola.

In Guatemala kwam Yitzhak Shamir dicht bij de dictatuur van generaal Ríos Montt. Hij voorzag hem niet alleen van wapens, maar hield ook toezicht op zijn geheime politie. Hij richtte een computerinstituut op om het water- en elektriciteitsverbruik te monitoren, waardoor hij clandestiene activiteiten kon opsporen en lokaliseren. Hij organiseerde de Maya-bevolking in kibboetsen om ze te laten werken en een oogje in het zeil te houden zonder landbouwhervormingen door te voeren. Aldus beschermd, vermoordde Rios Montt 250.000 mensen. [9]; een model dat revisionistische zionisten willen toepassen op de Palestijnen. De betrekkingen tussen Israël en de Verenigde Staten met betrekking tot het Guatemalteekse experiment werden gekanaliseerd via de Straussiaanse Elliott Abrams.

Gedurende de hele Koude Oorlog handelden de “revisionistische zionisten” niet in het belang van het westerse kamp; ze gebruikten de kansen die hen werden geboden om te doen wat fascist Vladimir Ze’ev Jabotinsky altijd had gedaan: macht uitoefenen met geweld zonder rekening te houden met iemand anders.

Tegen het einde van de Conferentie van Madrid haalde de Israëlische delegatie deze oude poster van de Britse politie in het Mandaat Palestina tevoorschijn: het vraagt om informatie over de terroristische groepering Lehi. Linksboven: Menachem Beguin.

Aan het einde van de Koude Oorlog riep president Bush Sr. de Conferentie van Madrid bijeen om de Israëlisch-Palestijnse kwestie eindelijk op te lossen. Tijdens de conferentie eiste de Israëlische delegatie, voorgezeten door Yitzhak Shamir, nu premier, de intrekking van resolutie 3379 [10] van de Algemene Vergadering van de VN voordat er verdere besprekingen konden plaatsvinden. Hierin staat dat “zionisme een vorm van racisme en rassendiscriminatie is”. “Met een open hart roepen we de Arabische leiders op om de moedige stap te zetten en in vrede te reageren op onze uitgestoken hand”, verklaart Shamir hoogdravend. Verlangend om tot een akkoord te komen, gaf de Algemene Vergadering hieraan gehoor. Maar door zijn gesprekspartners te misleiden, deed Israël geen toezeggingen en deed het zelfs alles wat in zijn macht lag om het bod van George H. Bush voor een tweede termijn te verslaan.

Voordat ik afsluit, wil ik een paar woorden zeggen over de persoonlijkheden van vandaag.

De Oekraïens-Joodse president Volodymyr Zelenski en de “witte führer” Andriy Biletsky

De alliantie van Oekraïense “revisionistische zionisten” en “integrale nationalisten” werd hervormd met de ontbinding van de Sovjet-Unie. Een maffia-oligarch, de Jood Ihor Kolomoïsky, dreef een jonge Joodse humorist, Volodymyr Zelensky, de politiek in, terwijl hij de integrale nationalistische milities financierde die de Russisch sprekende Oekraïense bevolking van de Donbass belegerden en bombardeerden. Refuznik Natan Sharansky, een voormalig minister onder Ariel Sharon, organiseerde ontmoetingen tussen Joodse wereldfiguren en het kabinet van de Oekraïense president. Terwijl nazi clown Voldymyr Zelensky het bevel over de twee grote veldslagen van Marioupol en Bakhmout toevertrouwde aan Andriy Biletsky, de “witte führer”.

Op 19 juli 2018 heeft de Knesset, op initiatief van “revisionistische zionisten”, een wet aangenomen die Israël uitroept tot een “Joodse staat”, met Hebreeuws als enige officiële taal en verenigd Jeruzalem als hoofdstad. Joodse nederzettingen in Palestijns gebied werden geacht in het “nationale belang” te zijn.

Vier jaar later vormde Benjamin Mileikowsky (Netanyahu) een regering met een coalitie van volgelingen van rabbijn Kahane. In 2022 verklaarde Itamar Ben-Gvir, voorzitter van Otzma Yehudit (Joodse Machtspartij), dat hij de Arabieren uit Palestina zou verdrijven. Leden van zijn partij lanceerden in februari 2023 een aanval op het dorp Huwara op de Westelijke Jordaanoever, zeven maanden voor de Palestijnse aanval van 7 oktober. In een paar uur tijd staken ze honderden auto’s en 36 huizen in brand. Ze vielen de inwoners aan, verwondden 400 mensen en doodden een man voor de ogen van het Israëlische leger, dat het dorp omsingelde zonder in te grijpen in het licht van hun afpersingen.

Deze korte historische samenvatting laat ons zien dat er net zomin een Arabisch-Israëlisch probleem is als een Oekraïens-Russisch probleem, maar een enorm probleem van ons allemaal met een ideologie die op verschillende plaatsen en tijden niets anders heeft gedaan dan lijden en dood zaaien. We moeten onze ogen openen en niet langer accepteren dat we mobiliseren met valse-vlag-acties en andere leugens.

Dit bericht is geplaatst in AshkeNazi, Ashkenazim, Communisme, Deep state, Dictatuur, Fascisme, Jezuieten, Joden, Jongeren, Maatschappij, Nazi Bilderberg, NWO, Oekraine, Politiek, Rothschild, Schulden Unie, Vaticaan, Vrijmetselarij, WEF, Zionisten. Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.