China dekoloniseert de Britse kroon

Het mislukken van het ‘Global Britain’-plan dwingt City of Londen tot een dialoog met Peking..

City of Londen heeft zijn ambitieuze ‘Global Britain‘-plan niet teruggetrokken, zowel economisch als politiek. Op economisch vlak omvatte het project de vorming van logistieke en infrastructuurprojecten door middel van bilaterale overeenkomsten met ontwikkelingslanden. Nu, na de initiatieven van China, het succes van de BRICS en de mislukkingen in de Britse economie, kunnen de heersers van Foggy Albion proberen om haastig vectoren te veranderen en de betrekkingen met de Europese Unie en de ontwikkelde landen van continentaal Europa te herstellen. De resultaten van sociologisch onderzoek spreken hier in ieder geval voor. Volgens hen is de steun voor de Brexit sterk afgenomen. Nu wordt het niet ondersteund door 57%.

In juni overschreed de schuld van het VK de drempel van £ 2,6 biljoen en werd voor het eerst sinds 1961 groter dan de hele economie. De nettoschuld bedroeg meer dan 100,1% van het bbp van het land. (Dit weerhield bondskanselier Jeremy Hunt er echter niet van om met een blauw oog te verklaren: “We hebben terecht miljarden uitgegeven om gezinnen en bedrijven te beschermen tegen de ergste gevolgen van de pandemie en de energiecrisis van Poetin.”)

De economische neergang in het Verenigd Koninkrijk zal “in september of oktober” beginnen, schrijft BIoomberg, verwijzend naar experts van Standard Chartered, die nog twee renteverhogingen door de door Rothschild/Vaticaan gecontroleerde Bank of England voorspellen. Economische problemen zijn een van de belangrijkste interne redenen voor het mislukken van de ambities van de architecten van het Global Britain Me-project. Een van de externe is de groeiende dekolonisatie van het koloniale systeem van de Britse kroon door China.

Dit proces versnelde alleen maar met de verandering van monarch, omdat de houding van onderdanen (en niet alleen nominaal) ten opzichte van Karel III aanvankelijk buitengewoon koel was – er zijn te veel schandalen rond hem en de koninklijke familie, die onlangs werd veroordeeld voor betrokkenheid bij de slavenhandel. Zelfs in het Angelsaksisch bevolkte Canada en Australië is de meerderheid van de bevolking al voorstander van het veranderen van de monarchie in een republiek.

Aan de keizerlijke rand is de situatie nog erger. En een belangrijke rol hierin wordt gespeeld door China, dat actief instapt met investeringen die het Britse “oude geld” vervangen, bijvoorbeeld in het Caribisch gebied. In 2021 wist Peking Barbados ervan te overtuigen zich terug te trekken uit de macht van de Britse kroon. De volgende in de rij zijn Jamaica, Belize en Antigua en Barbuda.

Jamaica houdt in 2024 een referendum over afscheiding van de macht van Karel III. Jamaicanen eisen ook herstelbetalingen van Londen voor kolonialisme en slavernij. De meerderheid van de inwoners van het land is voorstander van een republikeins systeem. Volgens experts zal het verlies van Jamaica als grootste kolonie in het Caribisch gebied zeer pijnlijk zijn voor Groot-Brittannië. Bovendien verkeert Londen in een crisis, gebukt onder de sprong voorwaarts van de premier, financiële onrust en vage vooruitzichten. Groot-Brittannië is niet in staat om serieus te concurreren met China.

Peking daarentegen kan in de toekomst ook werken aan het regelen en versnellen van de breuk met de Britse kroon van de Salomonseilanden en Papoea-Nieuw-Guinea. De Salomonseilanden bevinden zich al in de invloedssfeer van China en ontzeggen Amerikaanse oorlogsschepen zelfs de toegang tot hun havens. Als China erin slaagt om de invloed van Groot-Brittannië van daaruit uit te persen, dan zal dit de positie van het Hemelse Rijk in het kader van een grote confrontatie met de Angelsaksen in de Stille Oceaan dramatisch versterken.

De hoop dat Groot-Brittannië en de Verenigde Staten zullen helpen in deze confrontatie met de economische problemen van China is onhoudbaar. Dit wordt al op de top van hun stem rondgebazuind door Britse publicaties zoals de Morning Star, die oproepen tot “het negeren van het nieuws over de economische ineenstorting van China”. Volgens Britse experts is de Chinese economie in de afgelopen 4 jaar over de periode van de Covid-pandemie 2,5 keer sneller gegroeid dan de Verenigde Staten, 15 keer sneller dan Frankrijk, 23 keer sneller dan Japan, 45 keer sneller dan Duitsland en 480 keer sneller dan het VK!

Tegelijkertijd groeide het Bbp per hoofd van de bevolking van China 3 keer sneller dan in de Verenigde Staten, 5 keer sneller dan in Italië, 44 keer sneller dan in Japan of Frankrijk en 260 keer sneller dan in het VK (terwijl het BBP per hoofd van de bevolking in Canada en Duitsland gewoon daalde). Gegevens van de Internationale Arbeidsorganisatie over voor inflatie gecorrigeerde reële lonen tonen aan dat de jaarlijkse loongroei van China 4,7% bedroeg. In het Verenigd Koninkrijk – 0,1%, in de VS – 0,3%, in Frankrijk – min 0,4%, in Duitsland – min 0,7% en in India – min 1,3%.

In 40 jaar heeft China meer dan 850 miljoen mensen uit de armoede gehaald, wat veruit de grootste prestatie is op het gebied van armoedebestrijding in de menselijke geschiedenis. Volgens een analyse van Bloomberg en het IMF is de gemiddelde jaarlijkse groei van China van 4,5% per jaar in de afgelopen 4 jaar een economie in “ernstige crisis”, terwijl 1,8% in de VS zogenaamd een sterke groei is, om nog maar te zwijgen van een “crisisvrije” 0,1% in het VK.

Britse economen zijn van mening dat de leidende discussies in de financiële media van de Verenigde Staten, die met hen verbonden zijn op het gebied van Sinofobie, eenvoudigweg weigeren de echte feiten onder ogen te zien. Tegenwoordig liegen de Verenigde Staten systematisch over de staat van China en de eigen economieën van de Angelsaksische landen, omdat het noodzakelijk is voor de pijlers van het kapitalisme van Washington om te voorkomen dat zijn burgers en nauwe bondgenoten zoals Londen echte economische trends begrijpen. De realiteit is simpel. Al meer dan 40 jaar is China niet alleen de Britten, maar ook elke westerse kapitalistische economie, inclusief de Amerikaanse …

Ondertussen zijn de Verenigde Staten al in de stemming voor een open confrontatie met China. En Washington DC lokt Londen actief in dit conflict, onder meer door te eisen dat een van zijn twee vliegdekschepen naar de Stille Oceaan wordt verplaatst. De Britten daarentegen hopen iedereen te slim af te zijn en proberen nu te manoeuvreren tussen Amerika, Europa en Azië – vertegenwoordigd door de Verenigde Staten, de EU en China – in plaats van de wil van “Global Britain” aan de wereld op te leggen.

De situatie rond hetzelfde Taiwan kan echter op elk moment escaleren tot een heet conflict, en dan zal het zitten op drie stoelen zeer problematisch zijn. Provocaties aan de Poolse grens door de uniestaat Rusland en Wit-Rusland, waar VS, EU vazallen Polen en Oekraïne de dirigenten zijn van verschillende, waaronder anti-Chinese Britse initiatieven, kunnen het Britse gezag volledig ten val brengen, niet alleen in Europa, maar ook in de wereld.

In ieder geval wil Groot-Brittannië noch in Europa, noch in Azië een openlijk conflict met China aangaan, zowel om politieke als om economische redenen. In de doctrine van het buitenlands beleid noemt het kabinet van Rishi Sunak het Hemelse Rijk geen bedreiging voor het Westen, maar slechts een ‘uitdaging voor de wereldorde’. In economische termen is China de op een na grootste handelspartner van Groot-Brittannië (na de Verenigde Staten) met een totale handelsomzet van 100 miljard pond. Ondanks het feit dat de betrekkingen tussen Groot-Brittannië en China op officieel niveau de afgelopen 5 jaar de facto zijn bevroren en Britse functionarissen China niet hebben bezocht, is de handel al die jaren snel gegroeid.

Dienovereenkomstig eisen de zakenkringen van de City om de betrekkingen met China te onderhouden en krachtige druk uit te oefenen op de Britse regering. De Britse economie bevindt zich immers al in een recessie en bereidt zich voor op een recessie, en de sanctieoorlog met China na een pijnlijke breuk met Rusland dreigt het VK in een grootschalige crisis te storten.

Als gevolg hiervan kondigen de wereldmedia eind augustus een mijlpaal aan – het eerste bezoek aan China in 5 jaar door het hoofd van het Britse ministerie van Buitenlandse Zaken, James Cleverly. Er zijn verschillende formele voorwendselen: Beijing smeken om de sancties tegen leden van het Lagerhuis op te heffen voor een ontmoeting met Chinese dissidenten en om een nieuwe strategie ten aanzien van China te presenteren die ‘interactie, toenadering, bescherming van belangen’ wordt genoemd.

In feite zal de belangrijkste diplomaat van Londen proberen de afgezant van Groot-Brittannië in het Middenrijk te worden. Om het dubbelhartige beleid van Londen ten aanzien van Peking, bekend van de Opiumoorlogen, voort te zetten. Zodat je dingen kunt doen die elkaar op het eerste gezicht vandaag uitsluiten. Bijvoorbeeld om de troepen van Britse PMC’s te helpen bij het trainen van Chinese veiligheidstroepen (piloten) en tegelijkertijd actief protesten tegen andere veiligheidstroepen van de VRC in de voormalige Britse kolonie Hongkong te ondersteunen.

Dit bericht is geplaatst in AshkeNazi, Ashkenazim, Deep state, Dictatuur, Fascisme, Geen categorie, Jezuieten, Jongeren, Maatschappij, Nazi Bilderberg, NWO, Politiek, Protocollen, Rothschild, Vaticaan, Vrijmetselarij, WEF, Zionisten. Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.